Morawskiego 5

Morawskiego 5 to jeden z najbardziej charakterystycznych przykładów późnego modernizmu w Krakowie – siedmiokondygnacyjny budynek biurowy, znany jako biurowiec Biprocemwap. Powstał w latach 1959–1966 według projektu prof. Wojciecha Bulińskiego, przy współpracy Natalii Stańko i Zbigniewa Żuławińskiego. Obiekt wyróżnia się lekką, łukowato wygiętą bryłą główną, wyniesioną na masywnych słupach (pilotis), z przeszklonym parterem i wolnym planem, co umożliwia dowolną aranżację przestrzeni. Na dachu znajduje się ekspresyjny pawilon kawowy, a całość otacza wewnętrzny dziedziniec z zielenią. Elewację frontową tworzą prefabrykowane pionowe listwy żelbetowe, nadające jej rytmiczny, geometryczny charakter. Budynek posiada konstrukcję szkieletowo-żelbetową, a wnętrza zaprojektowano w układzie modularnym. W momencie otwarcia mieścił biura, przychodnię, stołówkę, bar kawowy, salę zebrań i garaże, a docelowo przeznaczony był dla ok. 1 200 pracowników. Obiekt wpisany jest do gminnej ewidencji zabytków i uznawany za najbliższy w Krakowie realizacjom Le Corbusiera. Obecnie swoją siedzibę ma tu firma Biprocemwap, a w ostatnich latach rozważano adaptację budynku na hotel.